Steeds meer mensen krijgen er mee te maken.

En vaak besef je pas  hoe schrijnend, verwarrend en zelfs mensonterend het kan zijn wanneer je het met dierbaren van nabij meemaakt.

Als de fysieke en/of mentale afnemende gezondheid afneemt en mensen de grip op de wereld om hen heen beetje bij beetje verliezen. Men steeds minder zelfstandig kan handelen en langzaam aan in de molens van de zorg verstrikt raakt.

Als misverstanden met die zorg zich rap opstapelen door communicatie stoornissen in combinatie met tijdsgebrek.

Dan rijgen dagen zich aaneen en lijkt het leven vooral te bestaan uit wachten.